Krywak Family Website

W latach 1930-1939 należał do Związku Harcerstwa Polskiego i 6 Krakowskiej Drużyny Harcerskiej im. Romualda Traugutta. Latem 1941 r. - pod pseudonimem "Mazur" - wstąpił w Krakowie do Związku Walki Zbrojnej (Odcinek I - Śródmieście). Był uczniem Szkoły Podoficerskiej Piechoty (1941-1942) oraz Szkoły Podchorążych Piechoty Armii Krajowej (1942-1943). Wiosną 1942 r. otrzymał stopień starszego strzelca i został mianowany dowódcą drugiej drużyny. Rok później nadano mu stopień kaprala podchorążego. W maju 1943 r. uczestniczył w akcji wykonania wyroku śmierci na konfidencie gestapo. Od października 1943 r. współtworzył konspiracyjne czasopismo satyryczno-humorystyczne "Na Ucho". Swoje publikacje podpisywał pseudonimami "Maz" lub "M.A.Z.". 15 maja 1944 r. skierowano go do oddziału partyzanckiego "Skok" po tym, jak Niemcy aresztowali redaktorów gazet podziemnych. Podczas miesięcznego pobytu w owym oddziale brał udział w kolejnych dwóch akcjach przeciwko konfidentom gestapo i odbiorze zrzutu broni. Po powrocie do Krakowa powierzono mu dowództwo 9 plutonu, którym kierował przez pięć kolejnych miesięcy. Nocą z 30 września na 1 października 1944 r. gestapo przeprowadziło nieudaną próbę aresztowania go. W czasie tej akcji Niemcy zatrzymali jego matkę. Niedługo potem wywieźli ją do obozu koncentracyjnego w Ravensbrück. Po wyzwoleniu Krakowa otrzymał awans na stopień plutonowego podchorążego. Od 1942 r. do połowy 1944 r. pracował w Państwowym Monopolu Spirytusowym. We wrześniu 1945 r. wyjechał z Polski, by wstąpić do II Korpusu Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie. Po zweryfikowaniu uznano mu nadany przez Armię Krajową stopień wojskowy oraz odznaczono brytyjskim The War Medal 1939-45. Latem 1947 r. wrócił do kraju. W maju 1948 r. podjął pracę w krakowskiej Fabryce Cukrów i Czekolady A. Piasecki, początkowo jako inspektor BHP, a następnie asystent w zakładowym laboratorium chemicznym. Po utworzeniu Zjednoczonych Zakładów Przemysłu Cukierniczego "Wawel" został kierownikiem kontroli technicznej i laboratorium chemicznego. Od grudnia 1952 r. do marca 1960 r. był zatrudniony w Zakładzie Materiałów Ogniotrwałych Huty im. Lenina. Później pracował na stanowisku starszego projektanta w krakowskim Biurze Studiów i Projektów Hutnictwa "Biprostal 1". W latach 1964-1973 pełnił funkcję starszego asystenta w Katedrze Chemii Fizycznej Metalurgii Żelaza na Wydziale Metalurgicznym Akademii Górniczo-Hutniczej. Z początkiem listopada 1973 roku przeniósł się do Instytutu Odlewnictwa Ministerstwa Przemysłu Ciężkiego w Krakowie, gdzie znalazł zatrudnienie jako adiunkt. 10 września 1980 r. został odznaczony Medalem Zwycięstwa i Wolności 1945. Zmarł nagle, kilka dni po wprowadzeniu w Polsce stanu wojennego.